İmplant Revizyonu • Rejeneratif Cerrahi
Başarısız implantların çıkarılmasından sonra oluşan kemik defektleri, revizyon cerrahisinin en kritik aşamalarından biridir. Doğru gref materyali ve membran seçimi, hem kemik rejenerasyonunun kalitesini hem de yeni implantın uzun dönem stabilitesini doğrudan etkiler.
İmplant çıkarımı sonrasında, implantın çevresinde rezidüel kemik boşlukları (defektler) oluşur. Bu boşluklar tedavi edilmediğinde hacim kaybı, yumuşak doku invazyonu ve yeni implant için yetersiz kemik desteği ortaya çıkabilir.
Yavaş rezorbe olan yapısı sayesinde uzun süreli hacim koruması sağlar. Özellikle geniş defektlerde ve kontur stabilitesinin önemli olduğu vakalarda tercih edilir.
Daha hızlı rezorbe olan yapısı ile osteojenik hücre aktivitesini destekler. Küçük ve orta boy defektlerde biyolojik dönüşüm avantajı sağlar.
Rejeneratif cerrahilerde yalnızca gref materyali yeterli değildir. Kolajen membranlar, gref alanını yumuşak dokudan izole ederek kemik hücrelerinin kontrollü şekilde çoğalmasına olanak tanır.
| Defekt Tipi | Önerilen Yaklaşım | Klinik Amaç |
|---|---|---|
| Küçük defekt | Sadece gref uygulaması | Hızlı kemik dolumu |
| Orta defekt | Gref + membran | Hacim ve stabilite kontrolü |
| Büyük defekt | Gref + membran + sabitleme vidası | Uzun dönem kemik hacmi korunması |
A-Oss hacmi daha uzun süre korur, B-Oss ise daha hızlı kemik dönüşümü ve biyolojik aktivite sağlar. Seçim defekt boyutu ve klinik hedefe göre yapılmalıdır.
Ortalama olarak 4–6 ay sonra, kemik olgunluğu klinik ve radyolojik olarak değerlendirilerek implant yerleştirilir.
Revizyon cerrahisinde başarı, yalnızca implantın yeniden yerleştirilmesiyle değil, kemik biyolojisine saygılı rejeneratif planlama ile sağlanır. A-Oss, B-Oss ve OssMem kombinasyonları, doğru endikasyonda kullanıldığında uzun dönem klinik öngörülebilirliği artırır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır; klinik kararlar vaka bazında değerlendirilmelidir.